Tarımsal sulamada su tasarrufu, arazi büyüklüğüne, sulama sıklığına ve depolanacak su miktarına uygun kapasite seçmekle başlar. Gereğinden küçük depo sulama planını böler, gereğinden büyük depo ise alan kullanımını zorlaştırır ve suyun gereksiz yere uzun süre beklemesine yol açabilir. Doğru su deposu seçimi, tarlaya verilecek suyu daha kontrollü yönetmeyi kolaylaştırır. Ton bazlı depoların 1 tondan 5 tona kadar uzanan seçeneklerle sunulması da bu hesabı daha net yapmayı mümkün kılar.
Bir günde ya da bir sulama döngüsünde ne kadar su kullanılacağını bilmektir. Sulanan alan küçükse ve sulama kısa aralıklarla yapılıyorsa düşük hacimli depolar yeterli olabilir. Daha geniş tarım alanlarında ise suyun tek seferde değil, planlı biçimde dağıtılması önem kazanır. Burada doğru tonluk depo seçimi, pompaj düzenini ve günlük iş akışını rahatlatır. 1, 2, 3, 4 ve 5 tonluk seçeneklerin ayrı ayrı sunulması, üreticinin ihtiyacına en yakın hacmi bulmasını kolaylaştırır. İlk bakışta tüm depolar benzer görünse de verimli kullanım için kapasite hesabı mutlaka araziye göre yapılmalıdır.
Kapasite hesabı yapılırken sadece bugünkü sulama miktarına odaklanmak eksik kalır. Mevsim geçişleri, sıcaklık artışı ve ürünün gelişim dönemi su tüketimini değiştirebilir. Yaz ortasında artan su ihtiyacı, ilkbaharda yeterli görünen hacmi yetersiz hale getirebilir. Bu yüzden depo seçerken dar bir hesap yerine güvenli ama abartısız bir aralık düşünmek daha doğru olur. Ürün desenine uygun plan kuran çiftçi, hem suyu daha dengeli kullanır hem de sulama günlerinde acele karar vermek zorunda kalmaz.
Aynı büyüklükte iki tarla bile aynı depo ihtiyacını doğurmaz. Damla sulama ile ilerleyen bir düzenle, kısa sürede yüksek su veren başka bir sistem arasında ciddi fark olabilir. Sulama sık yapılıyorsa ama her seferinde daha az su kullanılıyorsa daha kompakt çözümler iş görebilir. Daha seyrek ama yoğun sulama gereken durumlarda ise tonluk depo kapasitesi yükseldikçe iş planı daha düzenli ilerler. Buradaki temel amaç, suyu depoda bekletmek değil, sulama döngüsünü kesintisiz ve kontrollü sürdürmektir. Arazi içindeki yükseklik farkı da göz ardı edilmemelidir. Eğimi fazla olan alanlarda suyun basıncı ve akış yolu farklı davranabilir. Depo bir noktaya yerleştirildiğinde tarlanın her bölümüne aynı rahatlıkta ulaşamayabilir. Böyle durumlarda depo yerinin yeniden düşünülmesi, hatta bazen sulama hattının bölünmesi gerekebilir. Doğru kapasite ile doğru yer seçimi birlikte yapıldığında, suyu taşımak için harcanan zaman ve enerji de azalır. Bu da dolaylı olarak tasarruf anlamına gelir.
Depo seçimi kadar, nereye kurulduğu da önemlidir. Açık bilgi kısmında, tonluk tankların büyük ebatları nedeniyle ölçülerine uygun alan ayrılması gerektiği, içerik sağlığı açısından mümkünse kapalı alanda kurulmasının ve doğrudan güneşe maruz bırakılmamasının önerildiği belirtiliyor. Tarımsal sulamada bu bilgi çok değerlidir. Çünkü güneş altında uzun süre kalan su daha hızlı ısınır, bekleme süresi uzadıkça kalite düşebilir ve bazı dönemlerde istenmeyen yüzey oluşumları görülebilir. Böyle bir durumda su deposu doğru hacimde olsa bile kullanım verimi düşer. Depo çevresinin temiz ve güvenli tutulması da su tasarrufu için küçümsenmemesi gereken bir ayrıntıdır. Temiz olmayan bir kurulum alanı, depo kapağı ve bağlantı noktalarında daha fazla sorun çıkarabilir. Giriş hattı, manşon bölgesi ve çevre temiz olduğunda sulama suyu daha düzenli korunur. Çiftçi açısından bakıldığında işin özü oldukça sadedir. Depoya gelen su ne kadar temiz kalırsa, o suyun tarlaya verimli ulaşma ihtimali de o kadar yükselir.
Su tasarrufu sadece daha az su kullanmak değildir. Elde bulunan suyu bozulmadan, tortu birikmeden ve hatlarda gereksiz kayıp yaşanmadan kullanmak da tasarrufun parçasıdır. Sıkça sorulan sorular bölümünde, depolanan içeriğe göre temizlik periyodu belirlenmesi gerektiği, en kötü senaryoda yılda iki kez temizliğin önerildiği, hassas ya da gıda depolaması varsa her tahliyeden sonra temizliğin daha uygun olduğu yazıyor. Tarımsal sulamada da dipte kalan tortu ve kir zamanla hatları zorlayabilir. Temizlik tarafında depoların boğaz tasarımının işi kolaylaştırmak için geliştirildiği, fırça veya tazyikli su ile temizlenebildiği ve ağır kimyasal içeren kokulu ürünlerin önerilmediği belirtiliyor. Bu, günlük kullanım açısından rahatlatıcı bir bilgidir. Zor temizlenen bir depo çoğu zaman ertelenir. Ertelenen temizlik ise verimli sulama düzenini zamanla bozar. Kolay temizlenen yapı, suyun daha sağlıklı biçimde depolanmasına katkı verir. Su tasarrufu çoğu zaman tarlada değil, depo içindeki düzenle başlar. Bağlantı düzeni de gözden kaçmamalıdır. Tarımsal kullanımda da aynı mantık geçerlidir. Çıkış noktasının doğru planlanması, sulama hattına daha temiz ve daha rahat geçiş sağlar. Gelişigüzel çekilmiş bir hat, kaçaklara ve düzensiz akışa neden olabilir.
Yanlış kapasite seçimi, ilk bakışta küçük bir tercih hatası gibi durur ama zamanla işin ritmini bozar. Çok küçük depo, sulama sırasında sık sık yeniden dolum ihtiyacı doğurur. Çok büyük depo ise gereksiz alan kaplar ve suyun daha uzun süre beklemesine neden olabilir. Her iki durumda da çiftçi suyu en verimli anında değil, elindeki zorunluluğa göre kullanmaya başlar. Doğru tonluk depo seçimi, tam da bu dengesizliği önlediği için önemlidir. İhtiyaca yakın hacim, sulama gününü daha planlı hale getirir ve suyun boşa gitme riskini azaltır. Malzeme yapısı da burada önem taşır. Zararlı ultraviyole ışınlarını içeri almayan yapıdan da söz ediliyor. Bu tür özellikler, suyun daha korunaklı tutulmasına katkı verir. Çatlak, sızıntı ya da zayıf malzeme nedeniyle yaşanan kayıplar çoğu zaman fark edilmeden büyür. O yüzden su tasarrufu düşünülürken kapasite kadar üretim yapısı da hesaba katılmalıdır.
En doğru karar, ürün deseni, günlük sulama miktarı, arazi yapısı ve kurulum alanı birlikte düşünülerek verilir. Tarımsal sulamada amaç, en büyük depoyu almak değil, en dengeli depoyu seçmektir. Bu bakış açısı benimsendiğinde su daha planlı kullanılır, hatalar azalır ve sezon boyunca daha sakin bir sulama düzeni kurulur. Yani tasarruf, tek bir ekipmandan değil, doğru eşleştirilmiş bir sistemden doğar.